Lyme

Brabants Dagblad 

Onderzoek wijst uit dat ten minste één van de drie patiënten in de wachtkamer van de huisarts klachten heeft die na onderzoek in het ziekenhuis als medisch onverklaarbaar worden gekwalificeerd, waarna hij of zij naar de psycholoog of psychiater wordt verwezen. Ondanks dit gegeven is de Nederlandse zorg volgens onze minister van Volksgezondheid kwalitatief van hoog niveau. Vreemd. Op het moment dat ik in mijn werkzame leven namelijk één derde van mijn klantenbestand niet zou kunnen bij staan, zouden bij mij alle alarmbellen afgaan.

Laat ik uit eigen ervaring spreken. Ik had ook last van zogenaamde, onverklaarbare medische klachten, totdat ze ineens niet meer zo onverklaarbaar bleken. Dat zit zo.

Na een flinke darmoperatie (als gevolg van de ziekte colitis ulcerosa) bleef ik chronisch vermoeid. Op zoek naar de oorzaak maakte ik gedurende zeven jaar een reis binnen het ziekenhuis van de poli maag, darm, lever, naar hematologie, om via neurologie en endocrinologie bij de poli chronische vermoeidheid te eindigen. Alleen de endocrinoloog kon een deel van mijn lichamelijke klachten registreren (weliswaar zonder het benoemen van de oorzaak). Met opperste verbazing zag ik dat elke genoemde specialist zich louter tot zijn of haar eigen vakgebied beperkte en er geen enkel verband werd gelegd tussen mijn neurologische, hormonale en spijsverteringsklachten. Zouden ze werkelijk denken dat ook mijn lichaam is opgedeeld in verschillende afdelingen?

Gedurende deze zeven jaar ben ik nauwelijks iets wijzer geworden over de werkelijke oorzaken van mijn klachten. Het computerscherm van de desbetreffende specialist zegt telkens: ‘meneer Bienert, er is niets aan de hand’. Mijn lichaam vertelt echter iets heel anders. Trouw aan mijn gevoel maak ik op advies van mijn diëtiste op eigen kosten een afspraak bij een vrijgevestigde, orthomoleculair arts gespecialiseerd in chronische vermoeidheid. Tot mijn opluchting tref ik voor het eerst een medicus die in staat is om binnen een half uur de mijns inziens bestaande verbanden tussen de verschillende lichamelijke klachten te leggen. Eindelijk een arts die verder kijkt dan zijn neus lang is en een holistische visie lijkt te hebben.

Natural Killer

Na twee weken bespreek ik met deze vrijgevestigde arts de uitslagen van de door hem afgenomen bloedonderzoeken en testen. De score: aantoonbare sterke onbalans in de mineralenhuishouding, zware metalenbelasting en een extreem laag aantal Natural Killer cellen. Het aantal van dit soort cellen is een maatstaf voor de weerstand. Het cortisolniveau ligt ter hoogte van de ondergrens, wat kan duiden op bijnieruitputting. Zijn diagnose: chronische Lyme.

Ik ben verbijsterd. Vooral ook omdat ik mijn bloed jarenlang regelmatig, ook op deze laatste twee aandoeningen, heb laten controleren in een Nederlands ziekenhuis. Ik weet na twee consulten van één uur bij de vrijgevestigde arts meer dan in zeven jaar ziekenhuisbezoek. Mijn gevoel dat er een verband tussen de verschillende lichamelijke klachten bestaat, wordt bevestigd. De meeste van deze zijn symptomen van chronische Lyme. De puzzelstukjes vallen in elkaar.

Bloed

Hoe kan het dat een vrijgevestigde arts in één uur tijd tot bevindingen komt waar ziekenhuisspecialisten in zeven jaar tijd niet in slagen? Deze arts stuurt mijn bloed naar een gespecialiseerd Duits laboratorium waar ze je bloed op meerdere Borrelia burgdorferi bacteriën, die de ziekte van Lyme kunnen veroorzaken, onderzoeken. Hij doet zijn boodschappen bij een speciaalzaak onder de laboratoria, zal ik maar zeggen. Het Nederlandse ziekenhuis gaat naar de Action onder de laboratoria met mijn bloed? Zoiets. Dus in Duitsland heb ik Lyme, maar wanneer ik met bovenstaande shit de Nederlandse grens passeer, is er niets aan het handje, is de boel onverklaarbaar of wordt de diagnose van een gerenommeerd buitenlands laboratorium door Nederlandse specialisten en verzekeringsartsen glashard ontkend.

Wat is er toch aan de hand met de reguliere ziekenhuiszorg in Nederland? En voor wie is een gesprek met een psycholoog of psychiater nu werkelijk raadzaam?

Zie ook mijn, onder pseudoniem Snijboon geschreven, verhalenbundel ‘Niets is wat het lijkt’.

 

9 Replies to “Lyme”

  1. Wilma Meuwissen

    Dank je wel Michiel
    Klopt “grenzen” zijn schijnbaar een maatstaf van kwaliteit en kennis, ik hoor ook in mijn praktijk zulke verhalen.
    Er is al zoveel kennis m.b.t. Lyme in het complementaire veld
    Ik heb zelf 6 jaar rondgelopen met vage klachten en bleek lyme te zijn.
    Zelf ben ik me vanaf 2004 gaan scholen en heb les gehad oa in bicom bioresonantie en lyme
    Van de lessen van gereneormeerde artsen in Duitsland, Zweden en Zwitserland met hun ongelofelijke kennis mbt Lyme heb ik veel mee kunnen nemen naar mijn praktijk.
    Met mij zijn vele goede Nederlandese therapeuten hiervan op de hoogte, ook naar ons wordt met veel ongeloof gekeken.
    Ondanks dat, ondersteun ik dagelijks, nog met heel veel passie jong en oud op hun weg naar kwaliteit van leven.
    Tegen iedereen zoek verder en combineer de complementaire zorg met de reguliere

    Reageren
  2. Maria

    Het wringt nog meer omdat deze kosten van de vrijgevestigde arts ook nog eens zelf betaald moeten worden. Een deel zal vergoed worden uit de aanvullende verzekering maar de labtesten waarschijnlijk niet?

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.